เรื่องนี้ได้มาจากฟอเวิร์ดเมล์

อยากให้ทุกคนได้อ่านกัน

นานมาแล้วมีต้น แอปเปิ้ลใหญ่อยู่ต้นนึง

และก็มีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ คนนึง
ชอบเข้ามาอยู่ใกล้ๆและเล่นรอบๆต้นไม้นี้ทุกๆวัน
เขาปีนขึ้นไปบนยอดของต้นไม้ และก็กินผลแอปเปิ้ล

และก็นอนหลับไปภายใต้ร่มเงาของต้นแอปเปิ้ล

เขารักต้นไม้ และต้นไม้ก็รักเขา
เวลาผ่านไป เด็กน้อยโตขึ้น และเขาไม่มาวิ่งเล่นรอบๆต้นไม้ทุกวันอีกแล้ว

วันหนึ่ง เด็กน้อย กลับมาหาต้นไม้ เด็กน้อยดูเศร้า

" มาหาฉัน และมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นไม้ถาม

" ฉันไม่ใช่เด็กเล็กๆแล้วนะ ฉันไม่อยากเล่นรอบๆต้นไม้อีกแล้ว

ฉันต้องการของเล่น ฉันอยากได้เงินไปซื้อของเล่น" เด็กน้อยตอบ
" ฉันไม่มีเงินจะให้ .... เก็บลูกแอปเปิ้ลของฉันไปขายสิ
เพื่อเอาเงินไปซื้อของเล่น " ต้นไม้ตอบ

เด็กน้อยตื่นเต้นมาก เขาเก็บลูกแอปเปิ้ลไปหมด

และจากไปอย่างมีความสุข
หลังจากเขาเก็บแอปเปิลไปหมดแล้ว เขาไม่กลับมาหาต้นไม้อีกเลย
ต้นไม้ดูเศร้า......

วันหนึ่ง เด็กน้อยกลับมา เขาดูโตขึ้น

ต้นไม้รู้สึกตื่นเต้นมาก
" มาหาฉัน และมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นไม้ถาม
" ฉันไม่มีเวลามาเล่นหรอก ฉันมีครอบครัวแล้ว
ฉันต้องทำงานเพื่อครอบครัวของฉันเอง

เราต้องการบ้าน ช่วยฉันได้ไหม"


" ฉันไม่มีบ้านจะให้ แต่... ตัดกิ่งก้านของฉันไปสิ .... เอาไปสร้างบ้าน"

ดังนั้นเด็กน้อยตัดกิ่งก้านทั้งหมดของต้นไม้ไป และจากไปอย่างมีความสุข
อีกครั้งที่ต้นไม้ถูกทิ้งให้เดียวดาย และเศร้า....
วันหนึ่งในฤดูร้อน เด็กน้อยกลับมา ต้นไม้ดีใจมาก
" มาหาฉัน และมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นไม้ถาม
" เปล่า ฉันรู้สึกผิดหวังกับชีวิต และเริ่มแก่ขึ้น
ฉันอยากแล่นเรือไปพักผ่อนไกลๆ ให้เรือฉันได้ไหม"
" ใช้ลำต้นของฉันได้ เอาไปสร้างเรือ เพื่อเธอจะได้เล่นเรือไปและมีความสุข"
ต้นไม้ตอบ

ดังนั้น เด็กน้อยตัดลำต้นของต้นไม้ไปสร้างเรือ

เขาล่องเรือไป และไม่เคยกลับมาอีกเลย
หลายปีผ่านไป ในที่สุดเด็กน้อยกลับมา
คราวนี้เขาดูแก่ลงไปมาก

" ฉันเสียใจ ฉันไม่เหลืออะไรจะให้อีกแล้ว

ไม่มีผลแอปเปิ้ลให้ .... ฉันไม่มีลำต้นให้ปีนอีกแล้ว "


" ฉันไม่มีฟันจะกินแล้ว
ฉันปีนไม่ไหว และฉันก็แก่แล้ว" เด็กน้อยตอบ

" ฉันไม่มีอะไรเหลือให้อีกแล้ว สิ่งเดียวที่เหลือ มีเพียงรากที่กำลังจะตาย"
" ตอนนี้ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว แค่อยากได้ที่พักพิง ฉันเหนื่อยมาหลายปีแล้ว"

" รากของต้นไม้แก่ๆ จะเป็นที่พักพิงของหนูได้

...... มาสิ นั่งลงข้างๆฉัน ... หลับให้สบาย....."

เด็กน้อยนั่งลงข้างๆ ต้นไม้ดีใจ ยิ้ม...และน้ำตาไหล........

นี่เป็นเรื่องสำหรับทุก ๆ คน ต้นไม้ในเรื่องคือพ่อแม่
เมื่อเราเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ เรารักที่จะเล่นกับพ่อกับแม่...
เมื่อเราโตขึ้น เราทอดทิ้งพ่อ และแม่ และกลับมาหาท่าน
เมื่อเราต้องการบางสิ่งบางอย่าง หรือเมื่อเรามีปัญหา
ไม่ว่าอย่างไร...พ่อ และแม่ของเราก็จะอยู่และให้ทุกสิ่งอย่างที่ท่านทำได้
หวังเพียงเรามีความสุข

คุณอาจจะคิดว่า " เด็กน้อย" ในเรื่องโหดร้าย

แต่นั่นคือความจริงที่สะท้อนให้เห็นว่าพวกเราทำกับผู้มีพระคุณอย่างไร ?

........ แล้วต้นไม้ของคุณล่ะ ....... เด็กน้อย .....???





edit @ 2006/10/04 08:44:07

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เคยอ่านไป 1 รอบแล้ว มา อ่านใหม่ ก็ยังซึ้งเหมือนเดิม ร้องไห้เม่งเลย นิ 555+

#1 By เจี๊ยก on 2006-09-30 08:41

ซึ้งดีเนอะ(ปกติไม่เคยอ่านฟอเวิดเมล ลบทิ้งตลอด)

#2 By [MiSaO-TaN/jan] ~chocolate muffin~ on 2006-09-30 08:47

เคยอ่านแล้วอะ แต่กลับมาอ่านก็ทั้งซึ้งทั้งเศร้า YwY
ซึ้งมากงิ

#4 By ShinnWee ~ Tong~ 3 9 9 9 0 ~ on 2006-10-02 08:58

เรื่องนี้เราก้อเคยได้อ่ะ >x<
แต่อ่านกี่ทีๆ ก้อยังซึ้งอยูเหมือนเดิมอ่ะ T^T
ซิกๆ

#5 By `` P i n K A p p l E ™ on 2006-10-03 13:01

เป็นเรื่องที่ดีมาก ๆ เลยค่ะ

#6 By ~*LuCReZiA*~ on 2006-10-04 12:50

ดูแลต้นไม้ของเราให้ดีที่สุด ... ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

#7 By yakcute on 2006-10-04 14:27

-*- อ่านแล้วรุสึกบางอย่างแหะ
แต่บอกไม่ถูกว่ารุสึกอะไร
ยังไงก้อ
ฝากบลอคด้วยนะงับ

#8 By ~ on 2006-10-07 22:44

เจ้าต้นแอปเปิล ของเราก็ ยัง น่าสงสารเหมือนเดิมอะ

#9 By เจี๊ยก on 2006-10-10 10:21